o zdjęciach wpis (nie)krótki

No dobra, nadszedł ten dzień. Wiem, że wiele z Was czeka na post dotyczący zdjęć, zatem wreszcie zebrałam się w sobie i postanowiłam go stworzyć. Nie obiecuję, że wyjdzie z tego coś sensownego, ale postaram się Wam napisać tyle, ile sobie myśli i punktów spisałam. :) Nie jestem żadnym ekspertem, totalny ze mnie amator. Do wszystkiego doszłam metodą prób i błędów, ucząc się na doświadczeniu innych oraz korzystając ze wskazówek znalezionych w sieci. Wszystko starałam się wytłumaczyć na tyle ile umiem, dostępnym językiem i najprościej jak się da. Specjalistyczne nazwy nadal mi się mylą i nie do końca wszystko potrafię nazwać. ;)

1. APARAT

Bloga prowadzę od 2010 roku, co prawda przez pierwszy rok niewiele się tu działo. Wpisy pojawiały się rzadko, a zdjęcia (patrząc na nie teraz) były tragiczne, ale były. ;) Do października 2012 wszystkie zdjęcia na blogu wykonane zostały aparatem kompaktowym Panasonic DMC-LS80. Kupiłam go ładnych parę lat temu, w jakiejś promocji za 250zł, przed wylotem na ferie do Irlandii. Kompletnie nie interesowałam się wtedy fotografią i wybrałam go bez większego zastanowienia.

W październiku tamtego roku przesiadłam się na nowy kompakt Canona IXUS 117HS. Doradził mi go pan w Media Markt i padło na niego głównie ze względu na naprawdę dobre macro (od 3 centymetrów). Przy dobrym świetle aparat potrafi robić świetne zdjęcia, szczególnie właśnie dużych zbliżeń i uważam, że to całkiem niezła małpka. Jej koszt to jakieś 600zł.

Już wtedy chorowałam na lustrzankę, ale brak stałych dochodów i ograniczone fundusze nijak mi nie pomagały w dokonaniu zakupu. W 2013 roku, dokładnie po majówce, spełniłam swoje największe marzenie i stałam się posiadaczką mojego lusterka. Padło na Canona 600D. Od dawna wiedziałam, że będzie to właśnie ten model. W ostatnim momencie zawahałam się na chwilę i zastanawiałam nad Nikonem bo akurat w moim modelu były braki na magazynach, ale udało się i mam to co chciałam. Absolutnie nie żałuję! Oczywiście w zestawie otrzymałam kitowy obiektyw 18-55 IS II. To dość ciemne szkło, ale różnica w porównaniu do kompaktu jest duża, przynajmniej dla osoby, która nigdy wcześniej z lustrzanką do czynienia nie miała. Jakieś dwa miesiące później do mojej gromadki dołączył obiektyw EF50mm/ 1.8 II czyli stałoogniskowy. Nadaje się on do zdjęć portretowych i świetnie sprawdza się w fotografowaniu różnych produktów. ;) Jest jasny i można nim uzyskać małą głębię ostrości, o czym za chwilę. Ceny aparatu wahją się w granicach 1800-2000zł, a obiektyw kupicie w cenie 400-500zł. Szukajcie dobrze bo ja np. troche przepłaciłam, ale było to spowodowane faktem, że aparat brałam na raty i zależało mi na tych 0%. ;)

2. TRYBY I USTAWIENIA


W kompaktach zawsze fotografowałam na trybie macro (taki kwiatek;)). Na automacie efekt jaki uzyskiwałam nie podobał mi się i lubiłam bawić się z własnymi ustawieniami. Macro sprawiało, że zdjęcia były po prostu ostrzejsze. Poza tym zawsze bawiłam się z balansem bieli. Najczęściej wybierałam ‘ustawienia ręczne’. Nigdy nie robiłam zdjęć z lampą i pod światło.

Przy lustrzance za punkt honoru postawiłam sobie robienie zdjęć na trybie manualnym. Automat jest trybem dla leniwych (bez obrazy!) i nigdy nie da nam tyle ile naprawdę możemy wycisnąć. Uważam, że jeśli ktoś kupuje lustrzankę by robić zdjęcia na automacie to jest to wyrzucanie pieniędzy w błoto. Serio. Na samym początku wybierałam tryb Av, w którym my wybieramy przysłonę, a migawka ustawiana jest automatycznie, ale dość szybko przeszłam na manual. Zdjęcia z kitowym obiektywem nie do końca mnie zadowalały. Jak pisałam wyżej, jest on dość ciemny. Minimalna wartość przysłony jaką możemy ustawić w nim to f/3.5. A co to znaczy? Najprościej mówiąc przysłona reguluje ilość światła, która przechodzi przez obiektyw. Im wyższa jej wartość, tym mniej światła wpada, dlatego sięgnęłam po obiektyw 50mm, w którym najniższa wartość przysłony to f/1.8 dzięki czemu zdjęcia są jasne i łatwiej fotografować nawet przy kiepskim oświetleniu.  Przysłona odpowiada jeszcze za coś, o czym wspomniałam wcześniej – głębię ostrości. Im niższa wartość przysłony, im więcej światła wpada, tym głębia ostrości jest mniejsza, czyli mamy bardziej rozmyte tło. W obiektywach zmiennoogniskowych zależne jest to także od ogniskowej – im ona większa, tym mniejsza głębia. Czyli im bardziej zoomujemy, tym mocniej tło będzie rozmyte. Ja aktualnie zdjęcia robię na ustawionej przysłonie f/ 1.8 nie schodząc przy tym z ustawień migawki poniżej 1/80 bo wtedy zdjęcia wychodzą rozmazane, a mydełka nie chcę. Migawka odpowiada za czas na świetlania, te cyferki które są widoczne to sekundy (2”) i ich ułamki (1/80, 1/125). Oczywiście dużo zależy od światła, jeśli jest ciemno, kombinuję z ISO, jeśli świeci ostre słońce, zwiększam nieco parametry by zdjęcia nie wyszły prześwietlone. Przy stałoogniskowym obiektywie dużo ułatwia też pilot. Nie jestem w stanie zrobić sobie nim zdjęcia z ręki bo widać mi tylko oczy i nos. Pilocik ten problem rozwiązuje. Oczywiście przy robieniu jasnych, nieporuszonych zdjęć przyda się też statyw, ale ja się go jeszcze nie dorobiłam. Od czasu do czasu pożyczam sobie z pracy i wiem, że sprawię sobie w najbliższej przyszłości taki sam. Nie pamiętam modelu bo nie mam go teraz w domu, ale jest masywny, stabilny i solidny. Jego cena to coś lekko ponad 200zł i myślę, że warto w taki zainwestować. Nie przeżyłabym chyba, gdyby np. aparat mi z niego spadł. Brr…

3. FORMAT/ROZDZIELCZOŚĆ ZDJĘĆ

W kompaktach nie miałam żadnego wyboru i wszystkie zdjęcia robiłam w formacie .jpg. W lustrzance mogę wybrać też format .raw, ale szczerze mówiąc korzystałam z niego tylko raz. Kompletnie tego nie czuję, poza tym zdjęcia trzeba później konwertować na .jpg bo większość programów wam tego nie odczyta, a długo to trwa i jakoś mi się do tego nie pali. Słyszałam, że w formacie .raw przy obróbce zdjęcia nie tracą tak na jakości, ale dojdę do tego za jakiś czas. Może. ;) Zawsze wybieram też wysoką rozdzielczość zdjęć. Może nie do końca ma to wpływ na ich jakość, ale po prostu to robię. ;)

4. ROBIENIE ZDJĘĆ

Tak jak pisałam wyżej, kiedy zdjęcia robiłam kompaktem, najczęściej wybierałam jednolite tło, za które służył mi brystol rozłożony na kanapie, która stoi tuż obok okna. Kompaktem nie mogłam uzyskać rozmytego tła a nie chciałam by coś odwracało uwagę od głównego tematu zdjęcia więc tylko to mi pozostawało. Zwykła kartka A4 była zbyt cienka. Możecie też sięgnąć po fajny, kolorowy papier do prezentów. Takie tło wygląda ciekawie i na pewno nie jest nudne. Grunt by na zdjęciu nie było widać w tle bałaganu, rozwalonego prania, no wiecie o co mi chodzi. :) Tłem może być strona z gazety, szalik, wiklinowy koszyk, czy karton. Po prostu ma być estetycznie i tło ma pozostać tłem. ;)

Teraz trochę znudził mi się ten efekt białego tła i dzięki nowym możliwościom wciąż szukam nowych rozwiązań. Jak możecie zauważyć na zdjęciach, ostatnio przechodzę fazę odbicia lustrzanego. Bardzo podoba mi się ten efekt. Jak go uzyskuję? Mam zwykły, szklany stół, który stoi w pobliżu okna. Nigdy nie robię zdjęć pod światło (np. na parapecie) bo nie wychodzą one dobrze, staram się by obiekt był skierowany stronę światła, a ja fotografując jestem plecami do okna. ;) Te rozmyte kółeczka, czyli tzw. bokeh, które widoczne jest np. w poście z przesyłką Yankee Candle czy np recenzji maskary L’Oreal, to efekt uzyskany za pomocą lampek choinkowych leżących w tle. Może dla niektórych bokeh to kicz, ale ja ten efekt lubię i wciąż kombinuję. ;)

Każde zdjęcie robię tylko i wyłącznie w świetle dziennym. Nie używam lampy praktycznie wcale, nawet w sztucznym świetle. Widać ją na zdjęciach, poza tym nie wygląda to ładnie. Jeśli nie mam odpowiedniego światła, wolę poczekać jeden dzień, chyba, że jest coś co muszę pokazać Wam na już, ale rzadko się to zdarza.  Musicie pamiętać, że światło jest bardzo ważne. Żaden aparat nie zrobi Wam sam zdjęcia, choćby kosztował 10 tysięcy. Dobrą fotkę możecie zrobić nawet telefonem!! Wszystko zależy od fotografa. Mogłabym wymienić sporo przykładów, gdzie cena sprzętu nie idzie w parze z jakością zdjęć.

5. OBRÓBKA

No właśnie, tutaj miała być dalsza część, ale wyszedłby z tego post tasiemiec, dlatego o obróbce powstanie osobny post. Dziś przyznam się tylko, że Photoshopa nie bardzo ogarniam i korzystam z niego sporadycznie, wykorzystując jedynie podstawowe funkcje. Najczęściej w użyciu jest darmowy program PhotoScape i pokażę Wam obrazowo jak z niego korzystam. :) Na zdjęciach najłatwiej mi będzie wytłumaczyć poszczególne funkcje, dlatego zapraszam Was już jutro na dalszą część! :)


Jeśli macie jakieś pytania, zostawiajcie je śmiało w komentarzach. Być może coś napisałam niezrozumiale, jakoś kwestię pominęłam albo gdzieś palnęłam gafę. Wybaczcie, z góry przepraszam! Starałam się jak mogłam, jednak aktualnie leżę w łóżku chora i działam na zwolnionych obrotach. :)))