Migawki ostatnich tygodni: gdzie byłam jak mnie nie było? co u mnie słychać?

napisała AGU kwiecień 5, 2017

Witam Was po prawie dwutygodniowej, nieplanowanej przerwie. Przez ten czas dostałam od Was wiele wiadomości z zapytaniami, czy wszystko ok i gdzie się podziewam. Postanowiłam więc, że przed jakimkolwiek kosmetycznym wpisem nakreślę Wam co tam u mnie ostatnio słychać. ;-)

Przesilenie wiosenne

Mój organizm wraz z nadejściem wiosny postanowił się ostro zbuntować. W połowie marca zaczęłam się czuć na tyle kiepsko, że w ostatnim czasie nie obyło się bez pobytu w szpitalu i regularnego kłucia w celu pobierania krwi, by ustalić przyczynę moich dolegliwości. A musicie mi uwierzyć, że ostatnie dni to była tragedia. Kiedy budzisz się po 9 godzinach snu i nie masz siły się podnieść, bo świat dookoła Ciebie wiruje, chwilę później pęka Ci głowa, a po zjedzeniu czegokolwiek boli Cię brzuch, to naprawdę odechciewa się wszystkiego (uprzedzam domysły – to nie ciąża ;)). To właśnie była główna przyczyna mojej nieobecności tutaj, ale na szczęście wszystko idzie ku dobremu, a ja powoli odzyskuję energię, której bardzo mi brakowało.

Zmiany, zmiany

Ostatnie okres uświadomił mi bardzo dużo. Chorowanie sprzyja przemyśleniom. Nie muszę Wam chyba pisać, że to zdrowie jest najważniejsze i bez niego nie ma nic, bo wszystkie to niby wiemy, ale czy zawsze o siebie odpowiednio dbamy? Z własnego doświadczenia wiem, że nie. Ile razy stawiacie siebie na ostatnim miejscu i zaniedbujecie podstawowe kwestie? Ja zdecydowanie za często zsuwałam siebie na dalszy plan, bo wszystko było ważniejsze. Teraz wiem, że najwyższa pora bez skrupułów wyeliminować toksycznych ludzi, złe emocje i ograniczyć stres. Znacznie większą uwagę zwracam też na to, co ląduje na moim talerzu, a spacerując godzinę dziennie poznaję swoją okolicę. Jeśli nie zadbamy o odpowiedni tryb życia, prędzej czy później odbije się to na naszym zdrowiu, a wtedy żadne magiczne pigułki nie pomogą. Czasem naprawdę warto odpuścić i postawić na zdrowy egoizm, pamiętajcie o tym.

Kawowy i mleczny detoks

Do tej pory byłam fanką kawy rozpuszczalnej, którą piłam codziennie. Niedawno przerzuciłam na zbożową Inkę, którą zalewam mlekiem roślinnym i o dziwo, nie dość, że mi naprawdę smakuje, to jeszcze bardzo szybko poczułam zmianę na plus! Znacznie lepiej się po niej czuję. Ograniczyłam też spożywanie laktozy do minimum i obserwuje mój organizm, coraz częściej utwierdzam się w przekonaniu, że mleko krowie jednak nie do końca mi służy.

Kocie buty na wiosnę

W trakcie chorowania człowiek ma duużo czasu, także na zakupy. Wszystko przez Miskejt. ;-) I choć staram się ograniczać ilość kocich gadżetów w moim otoczeniu, to kocich balerinek odmówić sobie nie mogłam. Świetnie uzupełniają codzienne stylówki i są bardzo wygodne. No i skutecznie poprawiają mi humor. ;-)

Poznajcie Sarę

W temacie kotów pozostając – poznajcie Sarę. To dziewięcioletnia koteczka, która trafiła pod naszą opiekę po śmierci swojej ukochanej pani. Gdy jej opiekunka odeszła, spędziła prawie trzy miesiące w pustym mieszkaniu. Na samą myśl, o tym co przeszła mam ciarki, wierzę jednak, że czeka na nią szczęśliwe zakończenie w postaci własnego domu na resztę lat. Sara jest wspaniała, bardzo delikatna, łagodna i rozwala moje serce na pół. Jeśli znacie kogoś, kto szuka wiernej przyjaciółki i chce odmienić jedno kocie istnienie, kierujcie go do mnie. :) Więcej o Sarci przeczytacie tutaj.

Nowy aparat i wpis o zdjęciach

Stało się. Spełniłam jedno ze swoich marzeń sprzętowych. Zakup nowej lustrzanki długo chodził mi po głowie, ale wciąż były ważniejsze wydatki. Teraz się udało. Padło na Canona 80D i już wiem, że swej decyzji nie żałuję. Choć nie miałam jeszcze okazji, by dobrze go przetestować i pewnie minie sporo czasu nim nauczę się z niego “wyciskać” maksimum, to i tak cieszę się jak dziecko. :-) Stary model (600D) leży obecnie w szufladzie i pewnie wkrótce będę chciała go sprzedać, ale na ten moment nie umiem się go pozbyć. Może to głupie, ale to był mój pierwszy sprzęt zakupiony za pierwsze, poważnie zarobione pieniądze i mam do niego ogromny sentyment. ;-) Przy okazji podrzucam Wam także link do najnowszego wpisu u Agnieszki – Agwer, w którym wraz z innymi blogerkami zdradzamy swoje patenty na ładne zdjęcia – o tutaj. :-)

Monstera, nowa miłość

Przyznam szczerze, że te wszystkie zielone liście przez dłuższy czas nie robiły na mnie wrażenia, ale uległam blogowym trendom i zaczęłam polowanie na Monsterę. ;-) Cholernie trudno ją kupić, ale z pomocą przyszła mi koleżanka i tym sposobem mam swój egzemplarz, który już puścił nawet korzenie! Niestety muszę dbać o to, by trzymać ją z daleka od kotów, bo nie wiem, czy wiecie, ale jest dla nich trująca.

Co dalej?

Biorę sobie słowa lekarza do serca – odpuszczam. Skupiam się na tym co dla mnie dobre i zmieniam podejście świata. Wracam do regularnego pisania i stawiam na rozwój. To mój cel na najbliższe miesiące. Trzymajcie kciuki. :-)

Na dziś to tyle. Być może trochę chaotycznie, ale ten post jest bardzo spontaniczny i nie zastanawiałam się nad jego treścią zbyt długo. Mam nadzieję, że mimo to, dobrnęłyście do końca. :-)